Jerzy Sosnowski - ur. 14. maja 1962 roku w Warszawie. Z wykształcenia polonista, imał się rozmaitych zawodów: był pracownikiem naukowym Uniwersytetu Warszawskiego, publicystą „Gazety Wyborczej”, krytykiem literackim, nauczycielem w prywatnym liceum (42 Autorskie Liceum Ogólnokształcące Niepubliczne w Warszawie), redaktorem TVP, wykładowcą w Kolegium Nauczycielskim w Suwałkach i w Szkole Głównej Psychologii Społecznej w Warszawie, współpracownikiem kanału TVP Kultura. Współautor jednego z programów nauczania języka polskiego w szkołach średnich. Obecnie jest dziennikarzem radiowej Trójki i autorem książek; mieszka w Warszawie.
   Opublikował: „Śmierć czarownicy! Szkice o literaturze i zwątpieniu” (wyd. SEMPER, 1993); „Chwilowe zawieszenie broni. O twórczości tzw. pokolenia bruLionu” (współautor Jarosław Klejnocki, wyd. Sic!, 1996); „Apokryf Agłai” (powieść, wyd. WAB 2001; wyd. II Wydawnictwo Literackie 2007); „Wielościan” (opowiadania, WAB 2001 - nagroda Fundacji Kościelskich); „Linia nocna” (opowiadania, WAB 2002); „Prąd zatokowy” (powieść, WAB 2003 - nagroda Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych „Książka Jesieni 2003”); “Ach” (eseje, Wydawnictwo Literackie 2005); “Tak to ten” (powieść, Wydawnictwo Literackie 2006); “Czekanie cudu” (szkice o literaturze i filmie, wyd. SEMPER 2008); “Instalacja Idziego” (powieść, Wydawnictwo Literackie 2009). Współpracuje z miesięcznikiem “Więź”, gdzie od marca 2005 prowadzi stały felieton pod tytułem Eks post.
   Tłumaczenia: serbski („Stanica i drugie price”, wyd. KOV, Vršac 2003 - 5 opowiadań ze zbioru „Linia nocna”) rosyjski („Apokrif Aglai”, Sankt Petersburg 2004 oraz “Nocznoj marszrut” - czyli “Linia nocna” - Moskwa 2005), węgierski („Aglaja. Apokrif”, Budapest 2006; szkic „Macchiavelli przychodzi później” w wyborze polskiej eseistyki „Halott világok - lehetséges világok”, 1994), niemiecki (wybór opowiadań z „Linii nocnej” w roczniku Instytutu Niemiecko-Polskiego w Darmstadt, 2003, a także w kwartalniku “Die Horen” 2006 nr 2).
   W 2006 roku otrzymał “Złoty Grot” - nagrodę Stowarzyszenia Sztuka-Edukacja-Promocja “dla twórcy, którego działalność i dokonania inspirują do aktywności młodych humanistów”.
W 2009 roku znalazł się wśród dziesięciu nominowanych w IX edycji konkursu “Mistrz mowy polskiej”.

*

    Prywatnie: żonaty, entuzjasta kotów (domownica - brytyjska niebieska kotka Leokadia, patrz zdjęcie powyżej), filmu i muzyki. Lubi gotować. Ulubione filmy: “Dzisiejsze czasy” Chaplina, “Iluminacja” Zanussiego, “Amarcord” Felliniego, “Niebieski” Kieślowskiego i “Zagubiona autostrada” Lyncha. Ulubione książki: “Gra w klasy” Cortazara, “Idiota” Dostojewskiego, “Lalka” Prusa, “Długie pożegnanie” Chandlera, tudzież “Nietota” i “Xiądz Faust” Tadeusza Micińskiego, a ponadto “Hamlet”, “Król Edyp” i “Księga Koheleta”. Ulubiony alkohol: whisky. Gdyby można było cofnąć czas, byłby muzykiem. Szczególnie lubi słuchać (między innymi): utworów Arvo Parta, Steve’a Reicha, Terry’ego Rileya; zespołów Dead Can Dance i Mum; muzyki z filmu “Ostatnie kuszenie Chrystusa” (Petera Gabriela); wczesnych płyt Mike’a Oldfielda i zespołu SBB; Milesa Davisa, Gila Evansa, Karin Krog i Jana Garbarka; “Magnificat” Monteverdiego i wszystkiego, co zostawił po sobie Jan Sebastian Bach.

*

    Ktoś mi kiedyś opowiadał, że w dzieciństwie cierpiał na dziwną manię: książkom, które miał przeczytać, obrywał mianowicie okładki, żeby nie natknąć się na nazwisko autora. Przypadłość ta ma w sobie coś pouczającego, w każdym razie każe natychmiast zakończyć ten autoportret.